Kampverslag Durbuy – Piepjongknapen

Liefste jongens.

Na een kort maar heel leuk jaar zijn we blij dat we onze wereldreis toch nog hebben kunnen voltooien en beëindigen op ons heel leuk zomerkamp. Daarom volgt er nu van jullie trouwe piloot Tim en stewardess Ruben een laatste reisverslag van deze onvergetelijke trip:

Aankomst van de leden en inchecken op de kampplaats

Op de eerste dag kwamen de piepers aan op onze luchthaven in Durbuy. Bij het inchecken in de tenten, merkten de leiders al snel dat er een grote groep piepers zich had aangemeld op de wereldreis. Maar liefst 14 piepers stonden klaar voor het vertrek en waren enthousiast om de volgende dagen alle landen te verkennen. Na een korte rondleiding op de kampplaats (aan onze kant van het lint natuurlijk), speelden we al meteen een spel verbonden aan de actualiteit namelijk: de Corona Cup. Wat ons allemaal hiervan bijblijft is dat Pieter-Jan tot op heden de pieper blijft die waarschijnlijk nog sterker is dan sommige mensen van de leiding. Het was een leuke eerste dag op de luchthaven in Durbuy en met voldoende nachtrust maakten we ons klaar voor vertrek.

Zweden

In Zweden moesten de piepers 2 broers helpen die een voltijdse job in de Ikea zochten. Op basis van drie grote proeven konden de piepers Lenny en Olaf Björnsson helpen en konden de piepers zelf een partytent winnen. De eerste opdracht was een designopdracht en de piepers kregen een leeg huis dat ze met Ikea meubelen mochten inrichten. Zo konden we de verschillende ontwerptechnieken van de groepjes eens bekijken. In de namiddag ging het vooral om handigheid en brute kracht (met een aangepast spelletje nageltje-klop). Tot slot sloten we af met een heel grappige spel waarbij de piepers mooie Zweedse dames uit de nood moesten helpen met hun kapotte meubels. De partytent hadden we met z’n allen ondertussen ook al gebouwd. Een zeer leuke dag dus.

Australië

De volgende dag werd onze reis meteen verdergezet naar warmere oorden. Op weg naar Australië. We hebben hierbij wel een vriend moeten achterlaten… onze partytent is door de hevige winden in Australië na 20 uren al gesneuveld…we hebben er zelfs geen party in kunnen houden helaas. Maar in Australië zelf, leerden we wel omgekeerd sporten. We speelden omgekeerd verstoppertje en omgekeerd trefbal, waarbij de piepers zelf de bal waren. Hele grappige toestanden. In de namiddag van die dag moesten de piepers in duo’s samenwerken om de kleuren van de regenboog te redden. Hierbij moesten ze het opnemen tegen ‘de Kleurloze’, een mythisch figuur die alle kleuren van de regenboog had gestolen. Deze kleurloze kon de piepers tikken en ervoor zorgen dat ze hun kleur van de regenboog niet konden verzamelen. De dag sloten we af met het schrijven van brieven naar het thuisfront.

Japan

Vervolgens gingen we naar Japan, het land van de krijgers en de samoerais. Hier kregen de piepers een trainen op het gebied van Aziatische vechtkunst en sluiptechnieken. Deze sluiptechnieken konden we al meteen gebruiken in ons episch bosspel tegen de jongknapen. De leuke dag sloten we af met een klein kampvuur en marshmallows. Dit deden we samen met de kwiks, ietwat later sloten de roodkapjes aan bij ons vuurtje en tot slot kwamen de jongknapen er ook bij. Een gezellig moment met onze -12 bubbel dus.

Dagtocht

We vlogen vanuit één van onze landen even terug naar de luchthaven in Durbuy. Dit omdat het vliegtuig even moest nagekeken worden. Tijdens het nazicht van het vliegtuig, besloten we met de -12 bubbel op dagtocht te gaan. Een mooie wandeling tussen de natuur en de weides waarbij we op enkele plaatsen met z’n allen spelletjes speelden. Tijdens de tocht hebben we ook enkele hoogtemeters overwonnen en naar het einde toe begon iedereen toch wat vermoeid te worden. Toen we terug op onze helft van de kampplaats aankwamen hebben we ter verfrissing met z’n allen waterspelletjes gespeeld. Hierbij brak een groot watergevecht tussen jongens en meisjes uit. Waarbij de jongens sowieso hadden gewonnen, was het niet voor het valsspelen van de meisjes. Deze leuke dag sloten we af met een toffe zangavond.

Schotland

In Schotland beleefden we ook een memorabele dag. De dag begon al stevig met de High Land Games waarbij onze spieren van de kleine piepers al meteen getraind werden. Met spellen zoals sjorpaal werpen en touwtrekken kwamen de echte Schotse krijgers in ons naar boven. Het leukste van de dag moest nog komen, want in de namiddag mochten de piepers hun eigen zwaarden en schilden maken. Net zoals de ridders uit het kampverhaal. Helaas overleefden de schilden van Bas en Leandro de productie niet. Maar zij hadden we de beste zwaarden. We speelden enkele spellen met onze zwaarden en schilden en er ontstond een heus gevecht, wonder bij wonder zonder ongevallen.

België

Onze laatste vlucht was onze terugkeer naar onze thuisland, België. Met wat pijn in het hart, was dit ook de laatste volledige dag in Durbuy. We werkten hierbij aan onze kampsketch en als echte grote verrassing maakten we samen 2 delicatessen uit ons thuisland: chocomousse en Belgische wafels. Deze wafels maakten we met een oud wafelijzer boven een kampvuur en het resultaat (na enkele pogingen) waren overheerlijke wafels. De piepers aten met veel genot deze wafels en chocomousse. Maar we hadden een beetje de tijd uit het oog verloren, want meteen hierna moesten we aanschuiven voor het avondeten: hamburgers. Onze buik zat dus vol voor de kampvuuravond.

Dit was een kort verslag van onze wereldreis, hieronder volgen nog enkele kampanekdotes. Wist je dat :

  • De piepers de tweede grootste groep waren op kamp? De kwiks waren met nog meer.
  • Lucas een heel grappig gezicht trekt als hij snel moet lopen?
  • De leiders dachten dat de bril van Elias nog eerder kapot ging gaan?
  • Vince en Pieter-Jan briefjes schreven naar de kwiks? En de roodkapjes dan jongens?
  • De piepers het concept van geheim-vriendje niet echt begrepen
  • We op dag 6 afscheid moesten nemen van Lars, Wout en Robbe. Maar Cruz en Jerôme ons kwamen vergezellen.
  • Vince elke dag water knoeide tijdens het eten en Wout hier de dupe van was?
  • Iedereen in de eettent gejuicht heeft toen Enzio eindelijk zijn brief kreeg?
  • De leiders een gat in de lucht sprongen toen Dorian arriveerde om hen te helpen?


Zo jongens…het zit erop voor ons allemaal. Maar helaas ook voor Ruben en Tim als jullie leiders. Als jullie dit lezen, weten jullie waarschijnlijk al wie jullie nieuwe leiders zijn bij de piepers en voor sommige zelfs bij de jongknapen. Wij gaan jullie alvast enorm hard missen. Toch een laatste woordje van dank hier:

Bedankt aan jullie piepers, voor alle activiteiten en kampen waar jullie massaal aanwezig waren. Blijf dit doen. Bedankt dat we jullie in deze twee jaren hebben mogen zien opgroeien als kinderen en speelkameraadjes. Bedankt aan de ouders voor goede steun en vertrouwen in ons te hebben. Merci allemaal, we gaan jullie harder missen dan we nu denken.

Liefst Ruben en Tim.

Opmerkingen

help onze jeugdbeweging groeien!

Deel je fijne momenten met iedereen!

Deel het
met je familie,
vrienden, klasgenoten, iedereen, ...

© 2021 KSA Sint-Jan Tongeren - Alle rechten voorbehouden
WP Feedback

Dive straight into the feedback!
Login below and you can start commenting using your own user instantly

blijf op de hoogte!